رهروان کوی جانان سرخوش‌اند
عاشقان در وصل و هجران سرخوش‌اند

جان عاشق، سر به فرمان می‌رود
سر به فرمان سوی جانان می‌رود

راه کوی می‌فروشان بسته نیست
در به روی باده‌نوشان بسته نیست

باده ما ساغر ما عشق ماست
مستی ما در سر ما عشق ماست

دل ز جام عشق  او شد می پرست
مست مست از عشق او شد مست مست

ما به سوی روشنایی می‌رویم
سوی آن عشق خدایی می‌رویم

دوستان! ما آشنای این رهیم
می‌رویم از این جدایی وارهیم

نور عشق پاک او در جان ما
مرهم این جان سرگردان ما                                   شعله

چه دردیست در میان جمع بودن 

ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

ولی در چشم خود آرام شکستن

برای هر لبی شعری سرودن

ولی لبهای خود همواره بستن

به رسم دوستی دستی فشردن

ولی با هر سخن قلبی شکستن

به نزد عاشقان چون سنگ خاموش

ولی در بطن خود غوغا نشستن

به غربت دوستان بر خاک سپردن

ولی در دل امید به خانه بستن

به من هر دم نوای دل زند بانگ

چه خوش باشد از این غمخانه رستن

چه دردیست در میان جمع بودن

ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

ولی در چشم خودآرام شکستن

پی نوشت : این شعر رو بار سومه که میذارم توی وبم چون عاشقشم

دیشب دوباره

گویا خودم را خواب دیدم :

 در آسمان پر می کشیدم

و لابه لای ابرها پرواز  می کردم

 و صبح چون از جا پریدم

 در رختخوابم یک مشت پر دیدم

 یک مشت پر  گرم و پراکنده

 پایین بالش

 در رختخواب من نفس می زد

آنگاه با خمیازه ای ناباورانه

بر شانه های خسته ام دستی کشیدم

 بر شانه هایم

انگار جای خالی چیزی ...

 چیزی شبیه بال

 احساس می کردم !

فرقی نمی کند !!

 بگویم و بدانی ...!

یا ...

نگویم و بدانی...!

فاصله دورت نمی کند...!! 

در خوب ترین جای جهان جا داری ...! 

جایی که دست هیچ کسی به تو نمی رسد :

دلم......!!!

زیر بارون

          نفساتو دوس دارم

عطر خوب تو رو بارون میگیره

با تو زندگیم چه رویایی میشه

با تو این قلب یخی جون میگیره

دوس دارم تموم لحظه هامو

                         با تو باشم

دوس دارم که دست گرمتو بگیرم

دوس دارم تموم خاطراتم

                         با تو باشه 

دوس دارم تو انتظار تلخ تو

                        بمیرم

دوس دارم 

      فقط چشاتو وا کنی

تا ببینی که چقد دوست دارم

همه خوبیاتو باور میکنم

نمیتونم

      بی تو طاقت بیارم

کاش چون پرتو خورشید بهار
سحر از پنجره می تابیدم
از پس پرده لرزان حریر
رنگ چشمان تو را می دیدم

کاش چون برگ خزان رقص مرا
نیمه شب ماه تماشا می کرد
در دل باغچه خانه تو
شور من... ولوله بر پا می کرد

کاش چون یاد دل انگیز زنی
می خزیدم به دلت پر تشویش
ناگهان چشم تو را می دیدم
خیره بر جلوه زیبایی خویش

کاش از شاخه سرسیز حیات
گل اندوه مرا می چیدی
کاش در شعر من ای مایه عمر
شعله راز مرا می دیدی!!!

اینجا همه چیز زیباست،

دنیا، زندگی و هستی بی نهایت زیباست...

اما بی طرح نگاه تو عزیز دل

جهنمی بیش نیست برای من

اینجا آسمان آبی ست،

اما آسمان دل من گرفته و بارانی ست...

همه زیباییها یک طرف،

غم نبودن تو یک طرف

حتی بهشت هم

بی تو جهنمی است برای دل عاشقم

اما جهنم در کنار تو برایم از بهشت نیز خوشتر است!

تو که باشی همه رنگها زیباست،

خزان بهار میشود و دوزخ، بهشت برین!

و آسمان دلم آبی آفتابی                                              شعله